Dat gevoel is heel herkenbaar. Zeker bij de eerste gesprekken kan het gebruik van de antwoordkaart wat onwennig aanvoelen. Het kan helpen om dit gewoon aan ouders uit te leggen.

Bijvoorbeeld:

“Tijdens ons gesprek gebruik ik af en toe deze kaart. Zo krijg ik een beter beeld van hoe jij als ouder de situatie ervaart.”

Of:

“Met deze kaart kan jij zelf aangeven hoe groot of klein een bezorgdheid voor jou is.”

Naarmate je vaker met de antwoordkaart werkt, wordt ze meestal een vanzelfsprekend onderdeel van het gesprek.

Je kan het gesprek ook zonder antwoordkaart voeren. Toch heeft de kaart een duidelijke meerwaarde: ze helpt om de beleving en prioriteiten van ouders expliciet te maken en ondersteunt een gelijkwaardige dialoog.

Kortom, de antwoordkaart kan in het begin wat onwennig aanvoelen, maar helpt om ouders actief te betrekken en hun perspectief zichtbaar te maken.